از بولو به سمت جنوب و به دریاچه آبانت در فاصله حدود 30 km بالا می‌روید و برمی‌گردید. سپس با جاده جنگلی شمال بولو به پارک ملی یدی‌گُلر می‌روید. چون دو دریاچه در جهت‌های جداگانه‌اند، مسیر از طریق بولو در دو شاخه انجام می‌شود.
وضعیت جاده
جاده آبانت آسفالت و پرپیچ است. بخشی از جاده یدی‌گُلر آسفالت و بخشی دیگر سطح شنی‌کوبیده یا خراب میان جنگل است؛ پس از باران ممکن است گل‌آلود باشد. با موتور خیابانی استاندارد هم می‌توان رفت، اما باید آهسته و با احتیاط راند.
نکات قابل توجه
- در جاده یدی‌گُلر پمپ بنزین نیست؛ پیش از خروج از بولو باک را پر کنید.
- در جاده جنگلی ممکن است بخش‌هایی آنتن نده.
- در زمستان به‌دلیل برف ممکن است جاده بسته شود؛ در اوایل بهار و اواخر پاییز وضعیت را از قبل بپرسید.
- ورود به محدوده پارک‌های ملی ممکن است هزینه داشته باشد.
برای اقامت، در اطراف آبانت هتل و در یدی‌گُلر امکان کمپ مطابق قوانین پارک ملی وجود دارد. پاییز به‌دلیل رنگ‌های اکتبر شلوغ‌ترین دوره است؛ رفتن در میان هفته تجربه آرام‌تری می‌دهد.